C2C (consumer to consumer)

C2C (ang. consumer to consumer, czyli „konsument do konsumenta") to model handlu, w którym obie strony transakcji są osobami prywatnymi i żadna nie działa jako przedsiębiorca. Tak wygląda typowa transakcja z ogłoszenia: ktoś sprzedaje rzecz, której już nie potrzebuje, komuś, kto jej szuka. Skutek prawny jest zasadniczy — do takiej transakcji nie stosuje się przepisów o ochronie konsumentów, bo konsumentem jest osoba fizyczna dokonująca czynności prawnej z przedsiębiorcą.

Czym C2C różni się od zakupu w sklepie

Najczęstsze nieporozumienie dotyczy pierwszego wiersza. Prawo do zwrotu towaru w ciągu czternastu dni bez podania przyczyny wynika z przepisów konsumenckich i przysługuje tylko w relacji z przedsiębiorcą. Kupując rower od sąsiada przez portal ogłoszeniowy, takiego prawa nie masz — niezależnie od tego, czy transakcja odbyła się przez internet.

To nie znaczy jednak, że kupujesz bez żadnej ochrony. Sprzedawca prywatny odpowiada za wady rzeczy z tytułu rękojmi uregulowanej w Kodeksie cywilnym, przez dwa lata od wydania rzeczy — chyba że strony wyłączyły tę odpowiedzialność w umowie, co w obrocie nieprofesjonalnym jest dopuszczalne.

Kiedy się z tym spotkasz

Za każdym razem, gdy kupujesz albo sprzedajesz przez ogłoszenie osobie prywatnej. Publikacja ogłoszenia w Denwi jest bezpłatna i bez prowizji od sprzedaży, a rozmowę z drugą stroną prowadzisz przez wbudowany czat, bez ujawniania numeru telefonu — ale sama transakcja odbywa się między Wami i to Wy odpowiadacie za jej warunki.

Model C2C dotyczy też darowizn i zamian między osobami prywatnymi oraz sprzedaży rzeczy odziedziczonych.

Na co uważać

Sprzedaż prywatna to nie to samo co brak obowiązków. Odpowiadasz za wady, masz obowiązek opisać rzecz zgodnie ze stanem faktycznym, a przy sprzedaży pojazdu — zgłosić zbycie i powiadomić ubezpieczyciela w terminach wynikających z przepisów.

Regularna sprzedaż może zostać uznana za działalność gospodarczą. Ciągła, zorganizowana sprzedaż nastawiona na zysk to działalność gospodarcza z wszystkimi tego konsekwencjami — podatkowymi i konsumenckimi. Jednorazowa wyprzedaż rzeczy używanych z własnego gospodarstwa domowego to co innego. Granica bywa nieostra, więc przy dużej skali sprzedaży warto zapytać księgowego.

Kupujący płaci podatek. Przy umowie sprzedaży rzeczy ruchomej między osobami prywatnymi obowiązek złożenia PCC-3 spoczywa na kupującym, jeżeli podstawa opodatkowania przekracza ustawowy limit zwolnienia.

Spisz umowę przy każdej większej kwocie. W transakcji C2C nie ma faktury, regulaminu ani działu reklamacji — jedynym dowodem tego, co ustaliliście, jest umowa i korespondencja.

Weryfikuj drugą stronę tak samo starannie jak towar. Brak przepisów konsumenckich oznacza, że odzyskanie pieniędzy po nieudanej transakcji jest trudniejsze. Oględziny przed zapłatą i odbiór osobisty pozostają najskuteczniejszym zabezpieczeniem.