Krycie suki: opłata, szczenię za krycie i co zapisać w umowie

Wybór reproduktora to dla hodowcy jedna z najważniejszych decyzji. Badania, charakter, linia krwi, wyniki wystaw. Kiedy wybór jest już zrobiony, zostaje rozmowa z właścicielem psa: ile kosztuje krycie, co jeśli suka nie zajdzie w ciążę, które szczenię dostanie właściciel reproduktora. Ustalenia „na słowo” działają do pierwszego problemu.

W tym tekście przechodzimy przez najważniejsze punkty umowy krycia: formy wynagrodzenia, puste krycie, mały miot, pobyt suki u reproduktora i dokumenty dla organizacji. Wszystkie te elementy ma nasz wzór umowy krycia.

Czy krycie suki wymaga umowy?

Umowa krycia nie jest opisana w Kodeksie cywilnym jako osobny typ umowy. Strony mogą ułożyć ją według własnego uznania, byle treść nie sprzeciwiała się prawu, zasadom współżycia społecznego ani naturze stosunku (art. 353¹ k.c.). Ta swoboda jest zaletą, ale też pułapką: jeśli czegoś nie zapiszecie, w sporze trzeba będzie odtwarzać, co strony miały na myśli.

Pamiętaj o podstawowym warunku z ustawy o ochronie zwierząt. Rozmnażanie psów i kotów w celach handlowych jest dozwolone tylko w hodowlach zarejestrowanych w ogólnokrajowych organizacjach hodowców (art. 10a). Umowa krycia nie zastępuje rejestracji. Zakłada, że oba psy i hodowla suki spełniają wymagania organizacji, na przykład co do wieku suki, odstępu między miotami i badań reproduktora.

Zanim zaczniecie rozmawiać o pieniądzach, wymieńcie się dokumentami. Właściciel suki powinien zobaczyć rodowód reproduktora i wyniki jego badań, a właściciel reproduktora rodowód suki i jej wyniki. Wiele chorób dziedzicznych da się wykluczyć testami genetycznymi, a regulaminy ras określają, które badania są obowiązkowe przed dopuszczeniem do hodowli. Przepisz numery rodowodów, czipów i wyniki badań do umowy. Dzięki temu po latach nie będzie wątpliwości, który pies krył i jakie miał wyniki w dniu krycia.

Jakie formy wynagrodzenia za krycie są spotykane?

Wynagrodzenie w szczenięciu wymaga najwięcej precyzji. „Szczenię z miotu” to za mało. Trzeba wiedzieć, czy właściciel reproduktora wybiera pierwszy, czy po hodowcy suki, czy chodzi o psa, czy o sukę, do kiedy musi odebrać szczenię i co się dzieje, gdy w miocie jest tylko jedno młode.

Co jeśli suka nie zajdzie w ciążę?

Puste krycie to najczęstszy powód konfliktów między hodowcami. Właściciel suki uważa, że zapłacił za szczenięta. Właściciel reproduktora uważa, że wykonał krycie i nie odpowiada za to, czy suka zajdzie w ciążę. Obie strony mają swoje racje, dlatego tak ważny jest jasny zapis.

1. Ustalcie sposób potwierdzenia braku ciąży

   Najlepiej zaświadczeniem lekarza weterynarii, na przykład po badaniu USG w odpowiednim czasie po kryciu.

2. Ustalcie termin zawiadomienia

   Wzór przewiduje 14 dni od stwierdzenia braku ciąży albo od urodzenia miotu. Krótki termin chroni obie strony przed niejasnościami.

3. Wybierzcie jedną opcję

   Powtórne krycie z terminem, do którego może się odbyć, zwrot opłaty w określonej wysokości albo brak obowiązków. Zaznaczcie jedną kratkę.

Kto odpowiada za sukę w czasie pobytu u reproduktora?

Suka często zostaje u właściciela reproduktora na kilka dni, żeby krycie odbyło się w najlepszym momencie cieczki. W tym czasie może się zdarzyć wszystko: pogryzienie przez innego psa, ucieczka, choroba. Zapisz w umowie daty pobytu i to, kto ponosi koszty. Odpowiedzialność za szkody wynikłe z niewykonania lub nienależytego wykonania umowy wynika z art. 471 k.c., ale lepiej, żeby strony od początku wiedziały, czego od siebie oczekują.

Jeśli umawiacie się na sztuczne unasiennianie, zapisz, że wykonuje je lekarz weterynarii i kto pokrywa jego koszt. W wielu organizacjach takie krycie wymaga dodatkowych formalności, dlatego sprawdź regulamin.

Jakie dokumenty są potrzebne do zgłoszenia miotu?

Zdarza się, że właściciel reproduktora wstrzymuje podpis na karcie krycia do czasu zapłaty. Dlatego wzór Denwi wiąże te dwie rzeczy: kartę podpisuje się najpóźniej przy zapłacie wynagrodzenia. Dzięki temu właściciel suki wie, kiedy dostanie dokument, a właściciel reproduktora ma zabezpieczenie zapłaty.

Roszczenia z umowy krycia, na przykład o zapłatę albo o wydanie szczenięcia, przedawniają się na zasadach ogólnych: po sześciu latach, a przy roszczeniach związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej po trzech latach, z końcem roku kalendarzowego (art. 118 k.c.).

Co dalej, gdy szczenięta już są?

Gdy miot jest na świecie, zaczyna się szukanie domów. Rezerwacje z zadatkiem najlepiej spisywać na umowie rezerwacji szczenięcia, a przy wydaniu podpisywać umowę kupna-sprzedaży psa. Jeśli sprzedajesz psa z ograniczeniami, na przykład bez praw hodowlanych, użyj umowy hodowlanej z karą umowną i prawem pierwokupu.